Duss…

Music: Bob Dylan - Hurricane ( Here comes the story of the Hurricaneeee, the man the authorities came to blame, yeaaaa!!)

Als vrouw zijnde heb je vaak te maken met joelende, fluitende en knipogende kerels. De één wat meer dan de ander, maar toch. En dan zijn het kerels in elk denkbaar formaat, denkbare stijl en kleur, zowel lang als klein, dik en dun, oud en jong, geel en bruin, blank en zwart, stoere skater en golf kakker, knap en … minder knap. Maar wat ik gisteren toch tegen kwam…

Komen er twee kleine kereltjes van een jaar of… acht (?), negen (?) jaar langs mij heen gefietst. De ene joelde stoer ‘heeey lekkerding!’ en de andere knipoogde. Weliswaar een beetje onhandig, maar toch.

Je begrijpt vast dat ik met moeite mijn lach in kon houden. Gelukkig rustte er een vrij lompe zonnebril op mijn neus (één waarop ik op één of andere bromvlieg lijk) en kon je van mijn gezicht niet veel zien.

—

Ik zal eens even een kort verslagje geven over mijn dagelijks leven. Niet dat er ook maar iemand is die er op zit te wachten, maar dat maakt niet uit, is het toch even uit mijn hoofd en staat het weer netjes op papier, naja… in de lucht, oftewel: op het net.

Laatst had ik een een balletuitvoering wat echt onwijs vet was. Vrijdag ’s avonds rond een uur of zeven, zaterdag ochtend rond een uur of elf en ’s avonds weer rond een uurtje of zeven (zoals mijn oma al riep: ‘Ie bint dr moar druk mit’). Wel een beetje balen (beetje boel) dat ik niet bij het aller aller aller laatste concert van VC kon zijn. Tja, het één of het ander, niet waar?

Ik kan maar één ding zeggen over de voorstelling: ’t was kícken!! Nu is het seizoen eigenlijk afgelopen wat betreft het harde werken voor een uitvoering. Dus kwam mijn ballet juffie met een grandioos idee, dat als volgt luidt: Een choreografie wedstrijd! Met alles er op en er aan. Een passende titel voor de dans, een titel die weer in de dans naar voren komt, de juiste kostuums en verder natuurlijk een gave dans, waarbij de technieken aanbod komen waar we het hele jaar mee bezig geweest zijn.

En ja, ik vind het onwijs tof. Wel moeilijk, maar tof. Samen met (waarschijnlijk) nog drie meiden gaan we iets leuks doen, mocht het niks worden kappen we er gewoon mee.

En verder? Ja! Verder ben ik tussendoor ook nog bezig met het trainen voor een hardloopwedstrijd die ik in Nijmegen ga lopen. Het zijn maar 5 kilometertjes, maar toch. Ik wil er wel een beetje een mooie tijd neer zetten dus zou ik er ook voor moeten trainen. Zie ik eindelijk mijn lieve vriendinnetje uit het verre (lál) Nijmegen ook weer eens.

Oh en ja, verder ben ik natuurlijk nog erg druk met school en met alles wat daar bij komt kijken. Wel ontzettend leuk allemaal.

Goed, tot zover mijn korte verslag. Ik zou eigenlijk weer bezig moeten gaan met een column, maar ik heb nog niet echt een onderwerp waar ik van denk: ‘Yea! Dat wordt tof!’ Dus ja, dan houdt het een klein (…) beetje op. Ideeën zijn natuurlijk áltijd welkom en commentaar ook hoor! Oh en Janneman? Ik weet dat je mijn layout vreselijk vindt, (net als iedereen ^^ behalve de pappa van Jennieke, (overigens een beetje mijn papa ) en Leen maar die zijn tof) maar ik vind het toch een beetje matig van je dat je niet meer zo leuk reageert. Of liever gezegd: dat je he-le-maal niet meer reageert! Ik mis het echt.

Aniewie, ik ga hardlopen! Arrivederci!

 

 
 

 

Nederland, argh!

Music: R.E.M – Losing My Religion (ik draai momenteel 2 CD’s van die band grijs, te gekke muziek!)

Ja, sorry hoor. Ik zeg het nog maar een keer. Ik heb het he-le-maal gehad met dit vervelende weer hier in Nederland (vinden jullie mij nu ook al zo’n zeikerd? ). Mijn lichaam snakt naar een flinke hoop zonlicht! En niet zo’n klein beetje ook. Nee, echt een hoop. Graag met een temperatuurtje van een graad of 35. Ja, dat lijkt me wel wat.

Met een beetje geluk ga ik dit jaar naar Frankrijk toe waar hopelijk meer zon is dan dat hier nu is. Ik ga daar heen met mijn vriend en zijn familie + vrienden van hen. Gezellig op een camping. En anders wordt het de Italiaanse cultuur opsnuiven (voor de inmiddels achtste keer) met een hoop boeken aan mijn zijde. Zal ik je eens een geheimpje vertellen? Ik kan niet wachten! En zal ik je dan nog eens wat vertellen? Ik moet nog een aantal maanden!

Heb ik verder nog wat nieuws? Nee, eigenlijk niet. Ook bar weinig inspiratie om iets leuks regelrecht uit mijn hersenpan over te gooien naar het internet. Het is een beetje leeg, daar in de bovenkamer, begrijp je? Ik heb trouwens nog wel een hele gave tas gekocht. Een fijn formaat, niet te klein en niet te groot. Ik heb namelijk al zat kleine en grote tassen (ja, ik ben nog steeds een meisje). Nee, dit is een perfect formaat. Als ik niet te veel spullen mee neem, kan ik hem zelfs als logeertas gebruiken (met mijn lompe tassen lijkt het er namelijk op dat ik voor 5 weken op vakantie ga, terwijl ik maar een weekendje weg blijf). Yea! En verder heb ik nog walgelijke Uggs gekocht. Ik had er altijd al een schijthekel aan, maar ze zitten zó lekker en ik vind ze zó lelijk, dat het leuk is. Snap je? Vast niet. Heb ik verder nog iets gekocht? Ja, CD’s natuurlijk, dûh… aan het eind van 2008 komt er wel een lijst met de CD’s die ik dit jaar gekocht heb, net als een lijst met de meest domme vragen die er dit jaar gesteld zijn. Pas dus op met wat je vraagt (scheelt weer dat ik ook genoeg domme vragen stel )!

Hoe was mijn week eigenlijk? Vorige week had ik een leuke week. Ik hoop dat deze week net zo leuk wordt als vorige week. Woensdag waren Marieke en Douwe jarig. Zij gingen van dinsdag op woensdag de stad in om daar hun verjaardag te vieren. Ik ging niet mee omdat ik naar het Zonnehuis moest (dat moeten alle leerlingen 2x per jaar) en ik wou daar fit voor zijn. Maar aangekomen daar bij het Zonnehuis konden we weer weggaan, omdat de docent er door vervelende omstandigheden niet kon zijn. We werden naar de Hairstyling gestuurd, maar laat ik daar nou net geen zin in hebben. Ik besloot om Marieke en Douwe te verrassen ’s ochtends vroeg en dat was wel redelijk gelukt. Ik zou namelijk pas tegen een uurtje of 21.00u komen en toen stond ik daar al rond 09.15u voor de deur, hah! Surpise, suprise! Jeetje, voor het eerst in jaren echt gespijbeld. Toch niet goed, zo’n vriendje.

De avond verder was erg gezellig en ballet was super! Echt in één woord: super! We zijn druk bezig met de uitvoering en naar mijn idee wordt ’ie su-per vet!

Verder is er dus niet zoveel gebeurd. Heerlijk weekendje gehad, dat wel. Gewoon (eigenlijk is dat helemaal niet ‘gewoon’), met veel warmte, liefde en gezelligheid. Ook was mijn weekend weer leerzaam en dus ook boeiend.

Ik steun trouwens het Evert en Lyanne -fonds. Ik knip voor 5 eurie dames met lang haar (die het bijvoorbeeld op één lengte hebben of die juist allemaal laagjes hebben) en dat geld gaat naar hen toe. Zij gaan namelijk naar Sierra Leone om daar mee te helpen aan een project. Voor meer informatie: http://www.evertenlyanne.web-log.nl ! Dus mocht je nog geknipt willen worden voor een prikkie, trek aan de bel!

Oh en nog iets: mijn kaak knakt nog steeds of liever gezegd: hij knakt weer opnieuw. Erg irritant met eten, zoenen, zingen, praten, lachen en gapen.

En dan nog iets belangrijks: ik wens jullie allemaal een ontzettend fijne week toe!

En nu moet ik rennen want ik ga naar koor (ja, daar zit ik op ja)!

Daag!

*struikelt bijna over een paar schoenen en nee, het waren niet die foei-lelijke uggs

Vacantion ^^

Music: Paolo Nutini – New Shoes

En eindelijk is het zo ver! Vrijdag de 13e (dat beloofd nog wat) ga ik op vakantie naar Italië! Voor maar liefs drie weken! Drie lange weken. Hopelijk zijn ze zo voorbij, anders doen we iets goed fout. Op vakantie zie ik ook nog mijn vriendin uit Nijmegen, leuk! Wel, ik stop nu. Voorlopig blog ik niet meer, de eerste 3 weken sowieso niet maar daarentegen maak ik wel veel foto’s in het mooie Italië.

Geniet van je vakantie!

Liefs,

Diploma-uitreiking

Music: Fatboy Slim – Joker

Mijn eerste officiële diploma-uitreiking heb ik gehad! Donderdag 28 juni 2007 was de dag, dat ik mijn diploma kreeg. Ik vond het persoonlijk onwijs gezellig!

Aangekomen op school, moesten we een plekje zoeken. De ouders gingen bij de ouders zitten en de leerlingen bij de leerlingen (sommige leerlingen zaten ook gewoon bij hun ouders). De avond begon met koffie, thee, fris én een gebakje. We kregen een filmpje te zien. Eerst een filmpje over school, met allemaal foto’s die in deze 4 jaar genomen zijn (met zo’n sentimenteel nummer op de achtergrond, waarbij je direct je zakdoek zou willen pakken). Daarna werd er om de beurt een groep leerlingen besproken door verschillende docenten via een filmpje. Deze methode hebben ze uitgekozen, omdat er anders niet genoeg tijd was om íedereen te bespreken. Sommige docenten maken er namelijk ellenlange verhalen van.

Er kwamen erge leuke onderwerpen ter sprake. De verhaaltjes waren erg verschillend. Sommige leerlingen werden erg voor lul gezet en bij een aantal leerlingen waren de ‘toespraakjes’ vrij simpel (lees: ” -naam- was altijd een erg leuke leerling. Ik wens je veel succes toe in de toekomst!”). De avond duurde wel lang, maar desalniettemin vond ik het erg leuk.

Over mij werd gezegd, dat ik in de eerste als een klein, lief en schattig meisje op school kwam. Die je zo op schoot zou willen nemen om de stelling van Pythagoras uit te leggen(yea, sure man). Tevens kwam er ter sprake dat ik met zeilkamp aan dhr. Van de Belt had uitgelegd hoe zijn mp3-speler werkt. Hij was in eerste instantie te eigenwijs om mij mijn gelijk te geven. Maar uiteindelijk had ik het toch voor elkaar gekregen. Hah!

Zo ging het nog wel even door. Om de hele avond een beetje af te wisselen, kwamen er af en toe filmpjes in beeld. Filmpjes met foto’s van zeilkamp en het kamp in Tsjechië, foto’s van een dagje skiën, een dagje Duitsland en een dagje naar het Kröller-Müller Museum met de kunstklas. Erg leuk allemaal!

Na afloop kon je nog na praten met docenten, ouders, familie, vrienden en andere genodigden. Natuurlijk onder het genot van een hapje en een drankje (lees: bier, wijn, fris en een vette hap).

Een rare gedachten. Dat is nu allemaal voorbij. Ik zal heus nog wel een paar keer op school komen. Maar de lessen zijn nu echt voorgoed voorbij. Je sluit weer een periode af en je belandt in een nieuw hoofdstuk. Nu maar hopen dat het volgende hoofdstuk ook erg leuk wordt. Ik ben benieuwd! We’ll see.

Enjoy!

Geslaagd! Nu de zon nog.

Music: Coldplay – Clocks 

De tijd tikt. Je kijkt op je klok. Het is nog maar 9 uur ’s ochtends! Je draait je nog een keer om. Vandaag is de dag dat je gebeld wordt…of niet? Je hoopt er niet op. Want word je voor half 12 gebeld dan moet je een herkansing doen en als je het heel slecht hebt gemaakt, moet je zelfs blijven zitten. Die gedachten maken je zenuwachtig. Je kunt niet meer slapen. Je draait je nog een keer om. Dan, om half 11 gaat de telefoon. Je zit rechtop in bed. Zou het de school zijn? De gedachten dat je een her moet doen zoemen door je hoofd heen. Stel je voor! Drie vijven op je diploma! Of een vier en een vijf! Je moet dan de vier weg werken. Eigenlijk hoef je je helemaal geen zorgen te maken. Tenminste, als je logisch nadenkt niet. Op wiskunde mag je namelijk een 2.5 halen en op Engels een 3. Dan nog zou je slagen. Dat stelt je gerust, want van wiskunde en Engels verwacht je dat je die heel beroerd hebt gemaakt.

Gelukkig, het was niet de school. Met een zucht laat je je hoofd in je kussens vallen. En dan weer. Argh! Weer gaat de telefoon. Je vader klinkt serieus, maar weer blijkt het vals alarm te zijn. Gelukkig, weer geen school. Je probeert nog even te slapen. Het is al 11 uur geweest, zou school nu nog bellen? Vast niet. Nadat je dat dacht, gaat weer de telefoon. Wat is dat toch? Nooit belt er iemand, laat staan ’s ochtends en nu… om de haverklap gaat de telefoon. Het is je vriendin, om je te feliciteren met je diploma. Een beetje voorbarig misschien? Je bent nog steeds niet gebeld, dus je weet het nog steeds niet zeker! Nou, mooi toch? Je kunt eventueel nog naar school bellen om te vragen of het echt waar is. Velen hebben naar school gebeld om te pijlen of ze geslaagd zijn. Je bent dus toch wel degelijk geslaagd. Het duurt even voordat het goed tot je doordrinkt. ’s Middags ga je naar school om de boeken in te leveren en om de lijst mee te nemen waar je cijfers op staan.

Nadat je op school bent beland, is het feliciteren geblazen. Veel docenten en ook leerlingen schudden je de hand. Je feliciteert ze terug, zij zijn immers ook geslaagd. Niet iedereen helaas. Er zijn er – als ik het goed heb – zes die een herkansing moeten doen. Er hangt een fijne sfeer. Over het algemeen is iedereen blij en opgelucht.

Nadat alle boeken zijn ingeleverd, moesten alle leerlingen zich verzamelen in de aula. Daar kregen we een glas champagne – zonder alcohol, dat dan weer wel – en een aantal papieren. Onder andere een lijst met je cijfers er op. Er werd vrolijk geproost op een goede toekomst en op een fijne vakantie.

De hele dag leef je nog in een roes. Uit school fietste je gelijk naar een vriendin. Je komt achterom en je wordt gelijk uitbundig gefeliciteerd door het hele gezin en je krijgt een bosje bloemen in je handen gedrukt. Ook feliciteer je je vriendin en haar broer; zij zijn immers ook geslaagd! Jullie praten aan een stuk door over van alles en nog wat.

Dan kom je thuis. Je kamer staat vol bosjes bloemen. Van de buren, van je ouders, van je oma en van vrienden. Super! Helaas zijn je favoriete oom en tante in Zweden plus je zus, haar man en hun 2 kindjes. Maar ach, aan aandacht geen gebrek!

Je bedenkt het je keer op keer. Je bent gewoon geslaagd! Is dat nou zo’n wonder? Nee hoor. Helemaal niet zelfs. Maar daarom is het wel een heel fijn gevoel. Je hoeft je nergens meer druk over te maken, althans, niet over school. De zon verwarmt je gezicht. Je hebt vakantie. Een vakantie waarin je leuke dingen gaat doen en waar je ook nog eens in werkt. Je werkt bij een kapsalon waar je ook stage gaat lopen. Mooi handig natuurlijk, zo werk je al een beetje in voordat je er officieel stage gaat lopen. En natuurlijk ook erg leuk; een sociaal baantje waardoor je gedwongen wordt om met andere mensen te praten. Wat overigens geen ramp is,  hoor.

Mijn lijst bestaat uit 2 zesjes, 1 acht en de rest zevens. En ik - als klein nerdje  - ga biologie dinsdag herkansen omdat ik net één tiende te weinig kom voor een acht op mijn diploma. Op goed geluk hoop ik dat de vragen mij zo goed liggen, dat ik net een 7.9 haal of hoger. Op mijn eerste examen heb ik een 7.8 gehaald waardoor ik op mijn diploma een 7 kom te staan, als ik er niks aan verander. Het valt te proberen, bijna iedereen verklaart mij voor gek, maar dat geeft niet. Het zou mooi zijn, dan sta ik gemiddeld een 7 en als het mij niet lukt? Ach, who cares. Ik heb niks te verliezen.

Ik wil iedereen die iets gaat herkansen ontzettend veel succes wensen! In het bijzonder wil ik de mensen veel succes wensen die iets moeten herkansen, omdat ze het anders niet halen. En alle andere geslaagden: gefeliciteerd!

Done!

Music: America – Horse With No Name Live

Heerlijk! De examens zijn voorbij. Nu is het wachten op de uitslag. We gaan er natuurlijk vanuit dat we geslaagd zijn en als het even kan mét mooie cijfertjes. De wereld ligt aan onze voeten. Wat gaan we doen? MBO? HBO? Of misschien wel studeren? Gaaf! Op kamers met vrienden in een stad waar je normaal gesproken bijna niet komt of blijf je gewoon thuis wonen? De studietijd lijkt me echt ge-wel-dig. Een eigen huisje, feesten tot dat je er bij neer valt, soms ook nog wat aan je studie doen en verder gewoon heel veel lol maken.

Ik ga in ieder geval niet studeren. Ik ga de 3 jarige kappersopleiding volgen en daarvoor hoef ik niet op kamers. Ik blijf gewoon thuis, mooi makkelijk want daar hoef ik natuurlijk niks voor te betalen. Als ik klaar ben met de kappersopleiding wil ik een opleiding volgen op niveau 4 zodat ik na die opleiding door kan stromen op het HBO. Ik wil heel graag de opleiding tot journalist volgen. Waarom? Omdat mij het schrijven sowieso al erg aanspreekt. En daarbij ben ik ook nieuwsgierig en kritisch, eigenschappen waarvan het handig zou zijn als je ze bezit, voor deze opleiding.

Maar! Nu heb ik zomervakantie. Zeeën van tijd om leuke dingen te doen. Binnenkort naar Amsterdam met een bestigste-mattie xD, naar een examenfeest, nog naar een ander examenfeest met andere matties, een reünie van de basisschool, naar Nijmegen toe, Nijmegen hier laten komen, lang op het strand liggen met gevolg van een mooie-rode-kreeften-gloed, flaneren in de mooie stad Florance in Italië, tussendoor ook nog een beetje werken en-ga-zo-maar-doorrr!

Genieten dus!

Enjoy!

Nieuw!

Music: Crowed House – Into Temptation

Heerlijk! Het is bijna vakantie. Na 12 jaren van ‘gewoon’ school, is het nu bijna zo ver. We mogen bijna onze eigen we gaan volgen. Ik heb ontzettend veel zin om met mijn opleiding te gaan beginnen. Lovely!

Waarom ben ik een nieuwe site begonnen? Heel simpel. WordPress leek mij fijner, omdat ik hier mappen heb waar ik mijn spullen in kan doen. En ik vond het sowieso wel gaaf, nieuwe opleiding, nieuw hoofdstuk en dus een nieuwe site! Maar laat ik eerst maar zorgen dat ik slaag.

Lots of love,