De ellende die voortkomt uit de zomer- en wintertijd

Music: geen, zit namelijk in het OLC van Landstede en ik heb mijn oordopjes niet bij me, jammer maar helaas.

Zaterdag 28 maart op zondag 29 maart was het dan zo ver. Eén heel uur minder slapen, ai ai ai! Dit alles ging gepaard zonder wat voor vorm van problemen dan ook. Mijn horloge ging een uurtje vooruit en mijn mobiel ging gezellig mee. Tot grote verbazing moest ik hem daar een handje mee helpen, mijn pc kon het namelijk prima zelf!

Maandag 30 maart lag het toch iets gevoeliger.  Mijn vriend en ik hadden netjes de wekker gezet. We zouden de bus van 07.30 nemen aangezien hij om 08.20 de trein moest hebben en ik daarentegen moest pas om 09.20 op school zijn, maar besloot toch om gezellig met hem mee te gaan, ik zou dan toch wakker worden.

Zijn wekker stond om kwart voor zeven – dan hadden we nog een kwartiertje speling om er vervolgens snel uit te springen – en die van mij stond om iets voor half zeven, zodat ik al even wakker was. Met succes, want ik wás wakker! Maar dat duurde helaas niet lang, ik viel weer in slaap en hij ook. Maar, niet getreurd! Om kwart voor zeven ging de wekker weer op nieuw. Hij ging nog geen twee keer af of ik sloeg het vervelende ding weer uit en zei dat hij er eigenlijk uit moest gaan. Hij zei iets onverstaanbaars en daarna viel ik weer in slaap.

Om kwart voor acht werd ik gestrest wakker gemaakt met de mededeling dat het dus al kwart voor acht was. Mijn grote stationsklok was nog niet een uurtje vooruit gezet, waardoor hij dus dacht dat het nog heel vroeg was. Toen hij op de klok keek was het namelijk kwart voor zeven, maar het was toen dus al kwart voor acht.

We besloten om maar de bus van half 9 te nemen. De bus die vlak bij mijn huis stopt, dezelfde bus die we in eerste instantie om half 8 zouden nemen maar wat dus een uur later werd. We liepen naar de halte toe, mooi op schema. Tot dat we de bus aan zagen komen rijden. Inhalen? Tevergeefs… We misten hem. Ai.. Maar, er was nog hoop! We konden namelijk de bus van kwart voor 9 nog pakken, maar daar moesten we dan wel naar toe lopen. Met een net tempo liepen we naar de andere kant toe om de bus om kwart voor te pakken, maar helaas. Ook die reed net voor onze neus weg. Teleurgesteld ploften we op het bankje. Over een kwartier kwam er nog een bus, dus besloten we om die maar te nemen. Maar dan zou mijn vriend niet op tijd zijn op het station om vervolgens de trein te pakken. Zijn trein vertrok namelijk 20 over 9 en rond die tijd kwam de bus waar wij in zaten op het station aan.

Spijtig… we besloten om een grote kop koffie te halen (die hadden wij wel nodig na ál die teleurstellingen (als dit alles is wat op ons pad komt, dan hebben we een heel makkelijk en fijn leven)) om die in alle rust heerlijk op te drinken in het zonnetje op het perron, want ik was toch al te laat om op school te komen dus hoefde ik mij ook niet te haasten (ik was te laat, maar als je het zo bekijkt, dan was ik te vroeg om om kwart voor elf de les binnen te stromen). Als je één minuut te laat op school komt, mag je pas kwart voor elf de les weer in, een fijne regel als je zelf les hebt want het is ontzettend irritant als er om de vijf minuten iemand binnen komt die te laat is.

De trein kwam er aan en na een afscheidskus (of drie…) sprong hij de trein in en liep ik vrolijk naar de bus waar ik in moest om mij naar school te verplaatsen. Een vrolijke conducteur vroeg nog of ik een fijne reis had gehad waarop ik antwoordde dat ik niet uit de trein kwam, maar dat ik mijn vriendje naar de trein toe had gebracht. Hij beloofde dat hij mijn vriendje veilig in Leeuwarden zou brengen. Wat een geruststelling maar weer!

Op school kwam ik om kwart over tien aan, hartstikke op tijd, ik had nog een dik halfuur de tijd en ging bij mijn klasgenoten in de aula zitten die ook te laat waren. Zij waren iets minder vrolijk want zij waren maar één minuut te laat. Het was praktisch 20 over negen toen zij de les binnen kwamen, maar de docent zag het als ‘te laat’.

Gelukkig heb ik een hele leuke ochtend gehad met nog een zinnige theorieles! Nu ben ik aan het wachten op school voordat ik het gesprek in kan gaan samen met mijn twee docentes en mijn ouders. Ik wacht rustig af!