Onder het mes!

Music: Eros Ramazzotti – Se Bastasse Una Canzone

Goed, dit is niet echt het perfecte nummer wat bij mijn titel past, maar vooruit. Verschil moet er zijn.

Vandaag ging mijn vriendje onder het mes. En hoe! Het was fan-tas-ties (op zijn mooi-fout-Nederlandisch)! Zoals velen van jullie weten volgt mevrouw de kappersopleiding. Ze is tweedejaars student en vindt het allemaal helemaal ge-wel-dig. Vooral als ze met een mesje mag werken. En wat halen we met een mesje weg? Juist! Baardgroei! Geen stoppels voor miss blocnote want die werden allemaal als grote bomen in een (nog veel groter) bos omgekapt.

Wat hebben we hier voor nodig? Een wasbak en daarvoor een stoel waar de heer (een dame mag overigens ook, maar dames met baard zijn schaars, uit ervaring kan ik u zeggen dat zij zeker in Nederland slecht te verkrijgen zijn) in kwestie lekker ontspannen in kan zitten, met zijn hoofd rustend in de wasbak. Dan een karretje waar je je troep op kwijt kan. Zoals een busje scheerschuim, een handdoek (of twee), een bekertje heet water om de huid met het in-het-warme-water-gedepte-handdoekje soepel te maken en het welbekende scheermes. Je smeert de hele boel lekker in met een flinke dot scheerschuim en brengt dit op een subtiele (daar ontbrak het wel eens aan…) manier aan bij de patiënt. Dit laten we gedurende de hele dag lekker zitten om… geintje! Dit laten we een paar minuutjes zitten (zodat ik mijn troepjes weer een beetje kon ordenen) zodat het schuim zijn werk kan uitoefenen op de nog-niet-gladde-huid (vraag me niet wat het doet) en dan gaan we leuk met het mes langs de huid. We trekken de huid strak en rooooeeetsjj! We zoeven over de huid en alle stoppels zijn verdwenen. Het is een wonder! Nou ja, een beetje dan.

Op een paar krasjes na – wat best netjes is voor de tweede keer -  en een ietwat rood gezichtje was mijn mannetje toch mooi glad. En laten we eerlijk zijn, dat knuffelt toch een stuk aangenamer.

Nog meer vrijwilligers?