Bernadette

Een meisje dat altijd lacht en vrolijk is.

Iemand waarbij ik in de kerk zit. Samen met haar naar kattebak ging (ruim 300 jaar geleden) en samen met haar bij kerkdiensten moest helpen. Iemand waarmee ik samen naar een koor toe ging. Een koor waar ik zelf snel weer van af ging. Waarna zij ook vertrok (niet om mij hoor, maar omdat zij het ook te druk had).

Ze ging werken in de C1000 op de broodafdeling. Ik wou ook een baantje en door haar kwam ik ook bij die C1000 terecht. Je gelooft het of niet, maar ook op de broodafdeling. We waren weer herenigt!

Maar nu, vorige week was haar laatste werkdag. We hebben helaas niet samen gewerkt, want ik moest om zeven uur ’s ochtends beginnen en ik moest doorwerken tot één uur. En zij moest helaas pas beginnen om één uur.

Iets wat ik heel erg jammer vind, want op de vroege ochtend hadden we altijd de grootste lol. Vaak ging op zaterdag rond tien voor half zeven (’s ochtends, dat wel natuurlijk…) mijn mobiel af. Een teken dat ze voor de deur stond te wachten. Samen fietsten we zo’n 8km naar ons werk. En wat hadden we een lol! Soms waren we zo melig, dat we niet meer uit onze woorden kwamen en het idee hadden alsof we een tikkeltje teut waren.

Met een beetje geluk konden we samen pauze houden en kochten we van alles om de pauze goed door te komen en met succes.

Leukerd, ik wil je bedanken voor de leuke dagen samen en wie weet komen we ooit samen nog eens ergens aan de bak en hebben we weer net zo veel lol als voorheen (dat gaat onze baas in spé niet leuk vinden, beter dat we eigen baas worden ^^).

Een vrolijke flapdrol die niet vies is van een drankje (of twee)…

Bernadette, je bent mn lieve maatie! ^^

Een dialoogje met één van mijn beste maaties

Music: Another 45 Miles – Golden Earring

Eén van mijn beste maaties (eigenlijk wel meer) is laatst achttien jaar geworden en daarover een dialoogje:

Will: Ik zal je zo mijn verlanglijstje wel even geven. Jij wilt vast wel die taak van mij overnemen.

Ik: Ja joh, natuurlijk, laat ze maar weer bij mij aankloppen. Iedereen die een cadeautje voor Willie wilt kopen, kom bij Carolien!

Will: Maar wat moet ik eigenlijk vragen? Ik kan wel allemaal spatels gaan vragen maar…

Ik: Spatels?!

Will: Ja, spatels.

Ik: Wtf zijn spatels?!

Will: Nou je weet wel, spatels voor in een pan.

Ik: Euh… nee?

Will: Spatels! Spatels in pannen!!

— stilte —

Ik: Ehmm…

Will: Spatels…??!!! Spatels om het gehakt mee om te schappen!? Ooit gekookt!?

Ik: OOOOH!!! SPATELS! Ja, zeg dat dan! En ja, laatst nog in Kijkduin, overigens geen succes…

Een paar spatels voor mevrouw! Oh, en een koekenpan en wat extra glazen en als je dan toch bezig bent, koop dan gelijk een koddig dienblad en wat borden er bij!

Kijkduin 20 tot en met 24 oktober

Ja, ja, JA, ik weet het… Het is al weer een eeuw geleden dat ik wat heb geschreven, dus dat moet er nu maar eens van komen.

Hoe het gaat? Goed! Ik heb een heerlijke week achter de rug. Samen met mijn schoonfamilie in spé (ja, in spé, we zijn immers nog niet getrouwd al lijkt dat misschien wel zo *gniffelgniffel*) hebben wij een midweek in Kijkduin gezeten, gechilled, geknooid, gekooid, noem maar op. En hoe het was? Ge-wel-dig. Ik heb mij kostelijk vermaakt. We waren met ons achten. Tja, ze hebben bij familie le Coq 4 kids, waarvan 2 een relatie + de ouders. Dus, reken maar uit.

Het was een week chillen, knooien, kooien, zitten (aan het strand en in de gezellige woonkamer), gezellig samen zijn en al die dingen meer. Oh en een week van koken! Jawel! Ieder stel (de zusjes samen) moest één keer een avondmaal voorbereiden.

Ons diner was huilen met de pet op. We begonnen met wat blaadje sla, met een stukje tomaat en een stukje banaan op een bord. Daarna kreeg iedereen een pizzabroodje (een wat!?), een stukje Kabeljauw (je weet wel, dat beest dat in de zee zwemt). Voor de ik-lust-geen-vis-types was er een lekkere doorweekte-in-het-vet-gebrouwde-hamburger en was er een heerlijke schaal vol met sla. IJsbergsla met stukjes banaan, stukjes appel en zelfs wat tomaat (hoe origineel!).

Kijkduin is een gat dat bij Scheveningen ligt. Vlak bij de zee dus. Wij hebben dan ook gewandeld van Kijkduin naar Scheveningen. Je moet het zo zien, ik ben bij een lange-lummel-familie blijven plakken, die allemaal gigantische benen bezitten, dus je kunt wel nagaan dat ik – met mijn kleine lijfje, die in verhouding nog best lange benen heeft – er ietwat moeite mee had om de lieve lange le Coq’jes bij te houden op weg naar Scheveningen. Dus ik was ook kapot toen we dan ook eindelijk bij Scheveningen waren en ik stortte bijna in toen we nog bijna 2 kilometer moesten sjouwen om daadwerkelijk in de stad zelf te komen. Ach, wel weer een goede training voor mij benen dacht ik zo.

Verder hebben wij die week ook nog een rondleiding in de Tweede Kamer gehad, wat ik ont-zet-tend interessant vond. Ook waren er 4 kaartjes om een vragenuurtje in de Tweede Kamer zelf bij te wonen. De jongste stelletjes (oftewel; vriend en ik + broer van vriend + zijn vriendin) gingen de Tweede Kamer binnen om daar een uur te blijven hangen. En boeiend dat ik het vond! Heel grappig om die mensen live te zien ouwehoeren (oke, dat is niet helemaal juist geformuleerd, maar sommige zinnen die uit die monden vlogen kon je wel onder het kopje ‘geouwehoer’ plaatsen).

Ook was het zoals ik zei een chille week. Veel ge-sauna-t (lekker woord ), veel gebubbeld (in een bad, met bubbeltjes in een glaasje bij de hand!), veel gelezen en veel gezellig gedaan. Het huisje was super gezellig. ’s Avonds ging de haard aan. En om maar te zwijgen over alle kaarsjes die aangestoken werden.

Vrijdag ochtend was het de laatste dag. Of eigenlijk, de laatste ochtend. Om 10 uur moesten we het huisje uit. En om half 10 werden er spullen in de auto geladen, waar een paar van die mutsen bij stonden te kijken met een peuk in hun mond. Zij wilden maar al te graag beginnen met schoonmaken. Wat ik ergens ook wel begrijp, als je je bedenkt hoe tering (pardon!) veel huisjes op dat park staan.

Met de bus naar het station en vanaf het station met de trein naar Zwolle. Schommelend in de trein viel ik bijna in slaap. Ik vind dat zo heerlijk. Naar buiten kijken met muziek in de oren en een goed boek in de handen. Voor je het weet, ben je aan het knikkebollen en genieten de mensen naast je nog het meest (zij schenen dat nogal humoristisch te vinden). Aangekomen op het station in Zwolle namen we de bus naar huize le Coq. Het uitpakken kon weer beginnen, de was in de wasmand, de boeken in de boekenkast en daarna heb ik nog heerlijk geslapen om ’s avonds weer hard aan het werk te gaan.

Ja, het was n super gezellige week. Thanks everyone!

Recept van de overheerlijke (mits je het goed doet uiteraard) zelfgemaakte pizzabroodjes:

* We pakken een broodje (doe iets lekkers)…
* …en pakken de ketchup en wezen daar niet te voorzichtig mee.
* We smeren het broodje vol met ketchup (het mag er niet afdruipen).
* Daarna pakken we de oregano (heerlijke kruiden)…
* …en doen hier iets van op onze handen…
* …wat we daarna over de broodjes strooien.
* Daarna snijden we wat plakjes kaas en leggen dat netjes op het broodje neer (niet te veel, anders smelt het niet goed).
* Vervolgens doen wij het gas aan, zetten een pannetje op het gas, doen daar wat olie in (wederom niet te veel gedruip, daar houden wij niet van)…
* …leggen het broodje in het pannetje…
* …En…we doen de deksel er op!
* We zorgen dat het gas op het zachts staat…
* …we pakken een boek…we lezen wat…en we kijken na zo’n dikke 10 minuten weer naar het broodje.
* Als de kaas gesmolten is, is het broodje klaar en is het smullen geblazen!

Tip: zet het gas niet te hard aan, want dan krijg je een verbrande onderkant en een taaie kaas-bovenkant en dat is niet zo lekker.

Hier nog wat foto’s:

Vind je mijn laarzen niet briljant? Ben er zelf dol op. ^^

Wat zei ik ook alweer over al die pizzabroodjes (zie die stapel van 8 ^^)?

TADAAAAA!! Sla met smurrie!

Ons toetje! Twee wilden iets anders, vandaar zes schaaltjes.

YAY! Ik mocht de kaarsjes doen laten branden (geniale zin, niet?).

Zoals ik al zei, er werd gelezen.

Geleerd…

…en uiteraard werd er ook gespeeld!

Om het eten natuurlijk niet te vergeten.

Het was zoals ik al zei, n super fijne en gezellige week.