Volwassen? Hoezo?

Music: Cliff Richard – Living Doll

Zo nu en dan heb je zin om weer even naar iets mafs te kijken. Mijn vriend kwam op het geniale idee om het nummer maar weer eens te beluisteren en ja, ik word er spontaan vrolijk van en omdat ik wil dat jullie er ook spontaan vrolijk van worden, heb ik aan mijn vriend gevraagd of hij hem er even op wou zetten, want dat heb ik – wat de trouwe lezers goed weten – nooit eerder gedaan.

Waarom ik schrijf, is omdat ik nog een verslag zou geven van mijn verjaardag, want mevrouw is een aantal dagen geleden achttien jaar geworden. Het getal van zelfstandigheid (maar wel bij mamlief komen zeuren als het weer niet gaat zoals je wilt).

Maandag 8 september was ik jarig en op de dag zelf was ik ietwat grieperig. Ik ben dan ook ziek naar huis gegaan. Ik heb een tijd geslapen en ’s avonds kwam er familie en wat vrienden die zaterdag (wanneer ik mijn verjaardag voor hen houd) allemaal niet konden, want zaterdag houd ik mijn verjaardag voor mijn vrienden.

En ja, wat heb ik dan gekregen? Ik heb van een vriendengroepje uit een klein dorpje vlakbij mijn stad (lees: een stad, dat de naam ’stad’ gekregen heeft door zijn stadsrechten en niet omdat het zo’n groot oppervlakte heeft ) een fles champagne (heuhj!), een bos bloemen (die maken mij zo vrolijk!), een super leuke kaart en geld gekregen. Van mijn ouders een prachtige zilveren ring met een ovale zwarte steen, met een ruitje er in gegraveerd (is het nog te volgen?). Die ik overigens gelijk de volgende dag naar de juwelier had gebracht, want hij moet een halve maat kleiner zijn. Dan heb ik nog een cadeaubon van de DA gekregen (altijd fijn!), een aantal kaartjes (twee hele leuke van twee lieve vriendinnetjes!), 4 LP’s. En weetje welke?! Toto! John Lennon en twee (twee!) van de Bee Gees! Twee van mijn vriend en twee van een andere vriend. En van hem heb ik ook nog een super leuke cd gekregen die hij zelf in elkaar gezet heeft. Zoals je ziet begin ik mijn bericht vaak met een nummer die ik op dat moment luister. Zo heeft hij al mijn pagina’s doorzocht en alle nummers genoteerd die ik ooit opgeschreven heb. Daar heeft hij een cd van gemaakt. Genaamd ‘The Best of Carolienschrijft’. De voorkant voorzien van een mooie afbeelding waarbij het schrijven naar voren komt en op de achterkant een foto van mijzelf die hij lichter gemaakt heeft, zodat alle nummers goed te lezen zijn. Zo super lief! En daarnaast heb ik van Douwe nog een uitbreidingspakket gekregen voor mijn website. Dus, jullie mogen verwachten dat er binnenkort het één en ander veranderd wordt. Met dat uitbreidingspakket kan ik namelijk álles veranderen wat ik maar wil. Aldus Douwe.

Volgens mij heb ik nu alles zo’n beetje opgesomd. Ik ben dus behoorlijk verwend en dat vond ik helemaal niet erg. Nu zaterdag nog voor de vrienden en dan is het over met de pret en mag ik weer een paar jaar wachten voordat het weer bijzonder wordt. Want ja, eerlijk is eerlijk, maar dat is toch echt wanneer je eenentwintig wordt, toch?

Oh, voor de gene die het héél graag willen weten; ik begin nog niet met lessen. Daar wacht ik nog even mee. Het lijkt me grandioos hoor, maar toch, ik wil eerst mijn examens gedaan hebben. Misschien verstandig, misschien niet.

Wat ik nog wou zeggen; super leuk dat jullie de tijd nemen om reacties te plaatsen dat waardeer ik echt. En voor de gene die maandag zo lief voor mij zijn geweest, een kaartje gestuurd hebben, gebeld hebben of iets anders leuks gedaan hebben; thanks! Thanks a lot.

Hier nog de afbeeldingen van de voor- en achterkant van de geniale cd van Peter.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Is ie niet leuk?