Murphy’s Law

Music: Golden Earring – Weekend Love

Met mijn benen hoog opgetrokken staar ik uit het raam. Het weer is somber. Geen stipje van de blauwe lucht te zien, alleen maar een grijze wolken massa. Ik vraag me van alles af. Ik pieker niet, maar ik denk maar wat. Ik vraag me af hoe mijn vriendje het heeft gehad in het vliegtuig. Hoe zou het zijn om te vliegen? Ik heb nog nooit gevlogen. Het schijnt ontzettend gaaf te zijn. En hoe zou het zijn als je zèlf het vliegtuig zou moeten besturen? Ik heb geen idee wat ik mij er bij moet voorstellen.

Mijn lampje op mijn nachtkastje klik ik aan en ik pak een boekje er bij. ‘Murphy’s Law’ ‘De wet van Murphy: als iets fout kàn gaan, dan zàl het ook fout gaan.’ Ik grijns bij het lezen van de titel en ik blader er wat doorheen. Ik lees iets toepasselijks; ‘Een vliegend voorwerp zal het dichtstbijzijnde oog opzoeken’. Ik grinnik. Want dat was precies wat er vandaag gebeurde. Ik had wat haast – ik moest naar de tandarts – en op het moment dat ik gereed was om weg te gaan vloog er een gezellige vlieg in mijn oog, die het blijkbaar nodig vond om in mìjn oog (juist dàt oog wat behoorlijk veel haast had om fatsoenlijk bij de tandarts te komen) nota bene pootje te gaan baden! Na wat gepiel in mijn oog kreeg ik hem er uit en sjeesde ik door naar de tandarts.

Ik ben dol op Murphy’s Law. Er staan zoveel dingen in waarvan ieder mens denkt; ‘Dat kan alleen mij overkomen.’ maar dat is niet zo, het gebeurd bij iedereen.

Herkenbaar?

- Waar een hek niet nodig is, blijft het zeker staan. Waar het het hardst nodig is, valt het om.
- Hoe langer je in een rij staat, des te groter de kans dat je in de verkeerde rij staat.
- Je kunt altijd datgeen vinden wat je niet zoekt.

Of zoiets als; ‘Als er eenmaal iets fout gaat, gaat àlles fout!’ En ja, dat had ik afgelopen vrijdag erg goed door. Met de neus werd ik even gezellig in de feiten gedrukt. Hatseflats! Samen met een collega moesten wij de brood en vleeswaren afdeling runnen en ja, alles ging er fout. En ja, ik wil niet zeurderig zijn, maar de vrijdagavond is nou niet bepaald een ontspannen avondje. De stofzuiger die niet meer wou zuigen omdat de zak vol zat, daarna wou hij niet zuigen omdat de slang versopt zat, ik snee me overal aan en een grote stapel dozen kletterde om in de vriezer. Zo kan ik nog wel wat dingetjes opsommen, achteraf altijd erg grappig om aan terug te denken, dat dan weer wel…