Lol met Jennieke

Na een gezellige avond (geloof het of niet ^^) in de soos zou ik - as usual – bij de Bogeards logeren. En ja, met Jennieke ontstaan er altijd domme gesprekken.

01.38u

Ik erg serieus: “Zeg, zou jij op mijn algjes willen passen als mijn ouders in Zweden zitten?”

Jennieke gooit met al haar sarcasme: “Oh jaaaaa! Dat lijkt me eeeeeenig!”

Vanaf dat moment had ik door dat ik de meest domme vraag in mijn leventje had gesteld die o zo serieus bedoeld was!

02.33u

Later die avond:

Ik: “Jeetje, dat Nederland gewonnen heeft hè!?”

Jennieke: “Ja, echt ontzettend cool!”

* stilte *

Ik: “Van wie eigenlijk?”

Jennieke heel serieus: “Van Italië, met 3-0.”

Ik: “Oh? Echt waar? Tegen Italië!?”

Jennieke: “Ja, ja, tof hè?!”

Ik: “Jeetje Jennieke! Ik snap dat het al laat is, maar dat je dààr nog serieus op in gaat, come on!”

Jennieke ietwat lacherig: “Nou dat is toch helemaal niet raar… Ik vind het… mischien… best vanzelfsrprekend dat jij niet wist dat ze tegen Italië hadden gespeeld.”

Goed… ik weet dat ik erg dromerig ben ingesteld, maar come on. Ik wist heus wel tegen wie Nederland gespeeld had en met hoeveel ze gewonnen hadden, ggpfff…

Zelfspot

Thuis aangekomen wist ik niet waar mijn ouders uithingen. Ze zijn vaak bij mijn zus thuis aan het werk. Zij woont samen met man en kinderen op een boerderijtje waar nog véél aan gedaan kan worden. Mijn ouders waren dus weg en er was nergens een briefje te bekennen dus wat doe je dan? Juist. Dan bel je je liefhebbende zus op, eens kijken of daar je ouders uithangen.

Het duurde even voordat er opgenomen werd. Saskia kon zien wie er belde, vandaar haar enthousiaste reactie.

Saskia: “Eeeey!”

Ik: “Hey, met mij! Zeg, zijn pap en mam bij jou?”

Een lange stilte aan de andere kant van de lijn, ik vroeg me al af of ze niet in elkaar gezakt zou zijn.

Saskia: “Euh…”

*stilte*

Saskia: “1400 km bij jou vandaan?”

*stilte*

Ik: “Ow! Kut! Wat stom! Jullie zitten natuurlijk al in Zweden!”

Saskia: “HEEEY! Waarempel! Een helder moment!”

Ik: “Ow, menn.. wat stom.. ik had er helemaal niet aan gedacht.”

Saskia: “Geeft niks hoor, ik weet ook niet wanneer jij bij Douwe bent.”

Ik: “Nee, hallo, dat is nogal wat anders!”

Saskia: “Ach, wat maakt het uit, vind het wel even gezellig om met je te praten.”

Ik: “Ach ja, dat is ook zo. En … naja, ik kan er natuurlijk ook niks aan doen dat ik zo autistisch als een deur ben en niet eens weet waar mijn zus uithangt of naja… het wel weet maar het eigenlijk vergeten is.”